روی گشاده و لبخند تلخ من

سپتامبر 13, 2008 در 8:37 ب.ظ. | نوشته شده در شعر | 4 دیدگاه
برچسب‌ها: , ,

رویم گشاده بود، وقتی تو آمدی

از این گشاده رو تر

هرگز نبوده ام

پهنای صورتم

پر از شکوفه ی

گلخند تلخ من

طولش وسیع بود

از اندازه ی پسین

چون در مقدمت

از فرق تا چانه ام

دستت گشاد کرد

با ضربت

شمشیر رحمت و رحمانیت

بتاز !

Advertisements

وب‌نوشت روی وردپرس.کام.
Entries و دیدگاه‌ها feeds.